Ezginin günlüğü— Aşk bitti

Killing Eve

Bilinçsizce şekilleri birleştiriyorsun 
Yalnızca kesici bir alet edineceksin belki de.. 
Korkuyorum.. 
Korkularım, geceyarıları uyanıp aya bakıyor 
Ay, tanrının bıraktığı parmakizi gökyüzünde! 

Ben, bu aşkta uzaya açılacağım yekpare, 
Diyorsun. giyinmişsin. kararlısın anlaşılan. 
Sınırını izinsiz geçen kaç düşman askeri vardı ki sanki 
Dur! Yabancı! Parola! 
Hiçbir vahşi kurt 
İnsana sığınmaz yaralandığında! 
Parola: suskun kalakalan dudaklarda 
Vurularak yakalanmış firari bir sevgili.. 
Hani 
Ecelle aramda gerili sestelleri 
İçinden süzülür ya 
Rüzgar gibi bir melankoli 
Diye yazmıştın, bilmem hatırlar mısın,

Tanıştığımız gün çakıltaşlarını kaydırarak 
Bir ebru ustası edasıyla yalıçapkını denize.. 
İşte tam bu esnada, şimdi, ayrılırken 
Casus hatıra uçakları beliriyor ardı ardına 
Radar ekranı yeşil nemli gözlerinde! 

Sonbahara takılmış bir ağaç 
Çığlık çığlığa nasıl düşürürse yapraklarını 
Bir kelebek 
Nasıl saklarsa ruhunda meleklerin öldürdüğü bir tırtılı 
Öyle bir trajediyle 
Öyle bir dönüşümle kabulleniyorum 
Kendi doğana sırnaşmanı! 

Mutluluklar diliyorum sana yavrum 
Yalnızca kesici bir alet edineceksin belki de.. 
Bekliyorum.. 
Bekleyişlerim, geceyarıları uyanıp aya bakıyor 
Ay, suçlu bir tanrının robot resmi gökyüzünde!