Hepimiz biliriz Mehmet Akif 'i; milli marşımızın şairini.
Yalnızca milli şair miydi? Elbetteki değil. O çok yönlü, idol diyebileceğimiz bir insandı. Sizlere Mehmet Akif'in bir anısını anlatacağım.
Mehmet Akif, arkadaşıyla buluşmak için sözleşir. Ancak buluşma günü kar yağar. Ulaşım durur. Yolda yürümek neredeyse imkansızdır. Arkadaşı havanın durumunu görünce "Akif bu hava da gelemez, bende gidemem" der kendince. Ancak Akif, yoğun kara rağmen, yürüyerek buluşma yerine gider. Saatlerce arkadaşını bekler. Arkadaşı gelmeyince de geri döner. Bu olaydan sonra uzun bir süre arkadaşıyla konuşmaz.
Ve söyle der:
Bir söz, ölüm ya da ona yakın bir felaket meydana gelirse mazur görülebilir.
Ne büyük inceliktir bu. Belki de böyle ince düşünen bir nesil olmadığı için bir Akif daha denk gelemedi edebiyatımıza...
Yeterince saygıyı sevgiyi ve ilgiyi göstermediğimiz milli şairimiz için güzel paylaşım tebrikler 👍👏👏👏
"Bırakın matemi yahu! bırakın feryadı,
ağlamak faide verseydi, babam kalkardı!
gözyaşından ne çıkarmış? Niye ter dökmediniz?
Bari müstakbeli kurtarmaya bir azm ediniz!"
dizeleriyle ümitli olup çalışmak gerektiğini çok da güzel anlatmış olan milli şairimiz.
