içimden dedim beraber yürüyelim olur mu
varsın gemilerimizi taşıyamasın sular
varsın yarı yolda uyuya kalsın
bize gönderilen bahar.

içimden dedim beraber yürüyelim olur mu
varsın gölgemiz olsun hüzün
dilediği gibi uzatsın canevimize ayaklarını
varsın annemiz olsun tütün
hayat daha sert vursun yumruklarını.

içimden dedim ilmeği kaçmış bir hayat bizimkisi
nedir alnımızdan öpmek için izimizi süren
kalmış mıdır kalesi düşmüş bir şehrin cazibesi
nedir yalnız bize yakışan bu serüven.

bu serüven ki
bizden biri yaptı sırtımızdaki hançeri
ve terketti bizi huzur denen sevgili
kalakaldık, şaşkınlığın avuçlarında
billur bir kuş gibi.

içimden dedim gömülü bir ırmağın yalnızlığıdır bu
beraber yürüyelim olur mu 

"Yarın farklıdır bugünden, 

Adı değişir hiç olmazsa.

Kara bir suyu

Geçiyoruz şimdilerde

Basarak yosunlu taşlara.

Sen bugünden yarına

Birazcık umut sakla."

#MetinAltıok 

Gece sessiz geldi bu vakit
bilirsin korkarım karanlıktan 
sende yoksun ya bu vakit
ağlayıp kaçarım sokaklardan

seni bıraktığım son adres 
son kaldırım burası
inanmıyor gittiğine herkes 
ruhumun burda kaldığı 
gözlerimin yandığ
son köşebaşı burası

Sular bizden akillidir, daha evvel görür aksami,
Iner havadan önce, karanliga,
Büyük bir balik gibi ortadan silinir,
Kaçisirken hayvanlar daga.

Sular bizden akillidir, memnun olur,
Sadece agaçlardan.
Baska insanlardan degil,
Bizi yalniz birakan.

Sular bizden akillidir, uyumaz,
Açar mavilige, iri gözlerini.
Ve bekler bir ölüm sirri içinde,
Kendi hayatinin yerini. 

Bir bakışki açıyor gönül muammasını, 
İki sevdalı kalbin en gizli yarasını, 
Bir bakış ki kudreti hiç bir lisan da yoktur, 
Bir bakış ki bazen şifa, bazen zehirli oktur.

Bir bakış, bir aşığa neler anlatır, 
Bir bakış, bir aşığı saatlerce ağlatır
Bir bakış, bir aşığı aşkından emin eder, 
seven insanlar daima gözleriyle yemin eder

Hasretin amansız tuttu yakamı,
Neden olmuyorsun oralı Halil?
Kasten mi terk ettin,yoksa şaka mı?
Bu mudur dostluğun kuralı Halil?

Vefakar kalbimi boşuna yordum,
Bensiz cennet olsa gitmez diyordum.
Yerini güneyli kuşlara sordum,
Tanırız dediler Laralı Halil!...

Başkent midir,yoksa fizan çölü mü?
Mecnun gibi özler oldum ölümü,
Gülmeyen bahtımın sensiz bölümü,
Şimdi çatal çatal karalı Halil!...

Bu mu ağabeylik,bu mu erkeklik?
Bir Tanrı'ya mahsus değil mi teklik?
Kırk avcının birden vurduğu keklik,
Acep ben kadar mı yaralı Halil?...

Kanıtla indinde yerim yüceyse,
Gel de muammayı çöz bilmeceyse,
Senin gönlündeki kraliçeyse,
Benimki sevginin kralı Halil!...

Sen zevkten sarhoşken ben zehir yedim!
Gece gündüz sürdü hasret nöbetim!
Henüz bin derdimin birini dedim;
İsyanlar dilimde sıralı Halil!...

Cemal'in sersefil sen bozma keyfi,
Yüklenme sabrıma,çıldırtma kafi!
Öz kardeşim diye övdüğün Safi,
Şimdi hicranınla daralı Halil!... 

Gözler ki birer parçasıdır sende İlahın,
Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın,
Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin; 
Sen öldürüyorken de vururken de güzelsin!

Hüseyin Nihal Atsız

Aşk dediğin nedir ki
Tenden bedenden sıyrık
Çocukların içinde
Yaşadığı bir çığlık

Aşk dediğin nedir ki
Histen nefesten varlık
Umutsuzluk içinde
Karanlığa son ıslık

Hayatımı genişleyen halkalar içre yaşarım ben, 
nesneler üzre açılan birim birim.
Sonuncuyu, belki, başarmak gelmez elimden; 
fakat denemek isterim.

dönerim çevresinde Tanrı'nın, o eski kulenin gece gündüz
dönerim binlerce senedir; 
doğanmıyım ben, fırtına mı, bilmem henüz, 
yoksa bir büyük şarkı mıyım nedir...